श्री स्वामी समर्थ प्रकटस्थान, कर्दळीवन प्रवासवर्णन भाग ३

॥ श्री स्वामी समर्थ ॥
----------------------
श्री स्वामी समर्थ प्रकटस्थान, कर्दळीवन प्रवासवर्णन भाग ३
----------------------


दि.२४ जानेवारी २०१६

दुसरा दिवस स्वामी भेटीचा. अक्क महादेवी च्या गुहेपासून स्वामींचे प्रकट स्थान सुमारे १.३० ते २ तास दूर होते. सकाळी ७.३० वाजता उठून आवराआवर केली आणि सकाळी ८ वाजता स्वामींकडे निघालो. स्वामींच्या प्रकट स्थानाकडे जाणार्‍या पायरीचे दर्शन घेतले आणि निघालो स्वामी भेटीच्या ओढीने प्रकटस्थानाकडे. आता चांगले उजाडले होते. त्यामुळे जंगलाची भयानकता पुरेपूर जाणवत होती. शेजारी कोण उभे आहे हे देखील त्या जंगलामध्ये कळत नव्हते. एवढे घनदाट जंगल होते. या भयानक जंगलामध्ये दुष्काळाची झळा जाणवत होत्या. पावसाळ्यामध्ये हिरवेगार दिसणारे हे जंगल आज उजाड माळरान बनले होते. पिवळ्या गर्द रंगामध्ये ते जंगल सूर्याच्या प्रकाशामध्ये अधिकच सोनेरी दिसत होते. मी बॅग मधून कॅमेरा काढला आणि सभोवतालचे दृश्य कॅमेरामध्ये कैद करू लागलो.  वेड्यावाकड्या झाडीमधून वाट काढीत आम्ही स्वामींच्या प्रकटस्थानाकडे जात होतो. दूरून मोरांच्या ओरडण्याचा आवाज ऐकू येत होता. प्रसन्न हवा सुरू होती आणि त्यातच स्वामींच्या दर्शनाची ओढ असा प्रवास सुरू होता. सपाट प्रदेश असल्यामुळे चालताना त्रास जाणवत नव्हता. चालत चालत विचार करीत होतो की, कसे असेल स्वामींचे प्रकटस्थान? चालत चालत मला स्वामींचा ‘तोचि एक समर्थ’ हा चित्रपट आठवला. त्यामध्ये स्वामी समर्थ कसे प्रकट झाले ते चित्र डोळ्यासमोर फिरू लागले. उद्धव नावाचा लाकुडतोड्या...झाडावर चढून लाकडे तोडतो आणि त्याच्या हातातून कुर्‍हाड निसटते. हातातून निसटलेली कुर्‍डा झाडाखाली असलेल्या वारूळात शिरते आणि वारूळात रक्ताची चिळकांडी बाहेर पडते आणि तेजोमय प्रकाशात श्री स्वामी समर्थ प्रकटतात.... हे सर्व चित्र डोळ्यासमोर फिरत असतानाच आम्ही एका झोपडीपाशी आलो. अत्यंत स्वच्छ अशी ती झोपडी होती. ही झोपडी कोणाची? असे मी विचारले. तेव्हा शाम मामा म्हणाला, ही आदिवासी समाजाची झोपडी आहे.... मी आदिवासी म्हणल्यावर थोडा घाबरलो, परंतू मामा म्हणाला, ते आपल्यासारखेच आहेत. घाबरू नकोस. एवढ्या उजाड माळरानावर, घनदाट जंगलामध्ये फक्त एकच झोपडी. कसे रहात असतील हे लोक? मनात म्हणले, ज्यांच्या सानिध्यात ही माणसे राहतात असे स्वामी बरोबर असताना कशाची भिती... आम्ही चालतच होतो. सकाळचे ९ वाजत आले होते. मी विचारले अजून किती लांब जायचे आहे? डॉ.राहुल सर म्हणाले, अजून अर्धा तास चालावे लागेल... चला अर्ध्या तासाने का होईना स्वामींचे दर्शन तरी होईल. बोलत बोलत आम्ही एका ठिकाणी थांबलो. मला निलेश सर म्हणाले, तुझ्या बॅगमध्ये असणारे शेंगदाण्याची पोळी काढ. मी म्हणालो, अजून आंघोळ नाही केली आणि आत्ता पोळी खायची. ते म्हणाले, खायची नाही रे माशांची टाकायची आहे. समोर एके ठिकाणी पाण्यामध्ये असंख्य छोटे, मोठे मासे होते. मी पोळी काढली आणि माशांना खायला दिली. माशांना खावू घालून आम्ही स्वामींच्या प्रकट स्थानाजवळ पोहोचलो. प्रचंड वृक्षाच्या सानिध्यात एका गुहे सारखे दिसणारे स्वामींचे प्रकट स्थान दिसले आणि मनोमन धन्य झालो. आम्ही खाली उतरू लागलो. शाम मामा म्हणाला, हे औदुंबर, वड आणि पिंपळाचे एकत्र झाडे आहे आणि याच्या मुळ्या स्वामींच्या प्रकटस्थानापासून सुरू होतात. मी आकाशात पाहिले तर उंचच्या उंच झाड एकत्र वाढले होते. आम्ही खाली आलो. मस्त डोंगरातून पडणार्‍या शॉवरमध्ये स्नान करून स्वामींच्या प्रकटस्थानाजवळ पोहोचलो. तेथे एक शिवलिंग होते. मी पटकन स्वामींच्या त्या शिवलिंगावर डोके ठेवून नतमस्तक झालो आणि म्हणालो, धन्य झाला आजचा दिवस. तुमच्या दर्शनाची आस मनी ठेवूनच मी प्रवासाला आलो होतो. आज तुमचे दर्शन झाले जीवन सार्थक झाले. माझी परिक्रमा तुम्ही स्वतः पूर्ण करून घेतली. पैशांचा प्रॉब्लेम उत्पन्न करून तुम्ही माझी परिक्षाही पाहिली. माझ्या मनात तुमच्या प्रकटस्थानाकडे येण्याचे स्वप्न तुम्ही स्वतः पूर्ण करून घेतले. स्वामीराया धन्य झालो मी आज.

सर्वजण स्वामींचे दर्शन घेवू लागले. समुद्र गुरूजी म्हणाले, आपल्याला स्वामींची पूजा करायची आहे. मग काय आम्ही बसलो स्वामींची पूजा करायला. समुद्र गुरूजी मंत्र पठण करीत होते आणि आम्ही शिवलिंगावर दूध, दहीचा अभिषेक करीत होतो. अभिषेक झाल्यानंतर चंदन, अत्तर यांचा लेप लावण्यास सुरूवात केली. चंदनाचा व अत्तराचा वास सर्वत्र दरवळू लागला. त्यानंतर फुलांनी शिवलिंग सजविण्यात आले. बाजूला विड्याची पाने ठेवण्यात आली. त्या बाजुला दिव्यांची रोषणाई करण्यात आली. दिव्यांच्या रोषणाईमध्ये शिवलिंग अधिकच तेजोमय दिसू लागले. नंतर आम्ही श्री स्वामींची आरती केली आणि पुनः पुन्हा तुमच्या दर्शनाचा लाभ मिळावा अशी इच्छा व्यक्त करून आम्ही बाहेर आलो. येथे श्रींना प्रसाद म्हणून राजगीरा लाडू, बेसन लाडू व पेढा नैवेद्य दाखविण्यात आला. तो प्रसाद सर्वांना देण्यात आला. नंतर आम्हाला बुवा महाराजांनी स्वामींच्या प्रकट स्थानाविषयी माहिती दिली. ते म्हणाले, गाणगापूर येथील मुख्य पुजार्‍यांना या स्थानाविषयी माहिती झाली. परंतू त्यांनी ५० वर्षानंतर या स्थानाविषयी माहिती दिली. शिवलिंगाच्या खालून औदुंबर, वड व पिंपळ या झाडाचे एकत्र मुळ आहे. आम्ही स्वामींचे ते स्वरूप दर्शन डोळ्यामध्ये साठवून अक्क महादेवीच्या गुहेकडे निघालो.

आता दुपारचे १ वाजत आले होते. सूर्य डोक्यावर आला होता. काल रात्री चालताना त्रास कमी जाणवला. परंतू आता आम्ही सारखे विश्रांती घेत घेत चालत होतो. काल चालताना आम्हाला पाण्याची एकच बाटली पुरेशी होती. परंतू आज आमच्या जवळील ४ बाटल्या पाणी संपले होते. आम्ही डोंगरातून वाहणार्‍या झर्‍याला पाणी भरले आणि परतीच्या प्रवासाला निघालो. वाटेत एके ठिकाणी आम्ही विश्रांती घेत असताना संपूर्णपणे पालापाचोळा आणि मध्येच दोन आपट्याची पाने आपला तग धरून होती. मी मनात म्हणले, जेथे स्वामी तेथे काय कमी...उजाड माळरानावरही नंदनवन फुलविण्याची ताकद असणार्‍या स्वामींच्या परिसरात अशी लिला पहावयास मिळणारच...विविध आकाराची झाडे येथे पहायला मिळाली. मनातील आकार त्या झाडांमध्ये पहात आम्ही दुपारी ३ वाजता अक्क महादेवी गुहेत परत आलो. उन्हाचा तडाखा खूप असल्याने आम्ही दमलो होतो. त्यामुळे मस्त झोप काढायचे आम्ही ठरवले आणि जेवण करून आम्ही झोपी गेलो. सायंकाळी ४ वाजता आम्ही उठलो. रूद्र याग सुरू करायचा होता. सायंकाळी ५ वाजता रूद्र याग सुरू करण्यात आला. समुद्र गुरूजींबरोबर आणखी २ गुरूजींनी रूद्र यागाची तयारी केली होती. रूद्र याग सुरू झाला. गुरूजींच्या मंत्रांनी अक्क महादेवीची गुहा भरून गेली होती. अत्यंत धार्मिक वातावरण तयार झाले होते. थोड्या वेळात अंधार पडला. गुहेमध्ये लाईटची व्यवस्था नसल्याने आम्ही बॅटरी सुरू केल्या. बॅटरीच्या प्रकाशातच याग सुरू होते. रात्रौ.१२ वाजता यागची सांगता झाली. अत्यंत मनोभावे यागची सांगता झाली आणि कर्दळीवनातील आमची परिक्रमा पूर्ण झाली.

बुवा महाराज म्हणाले, उद्या परतीचा प्रवास पहाटे ५ वाजता करायचा आहे. लवकर उठा.
मी स्वामींचे स्वरूप दर्शन, कर्दळीवनातील संपूर्ण परिसर, रूद्र याग, अक्क महादेवीची गुहा डोळ्यात साठवून झोपी गेलो ते पहाटे परतीच्या प्रवासाकरीता उठण्यासाठी.....


क्रमशः
--------------------------------
औदुंबर सूर्यकांत भिसे, वेळापूर
--------------------------------